H323, standaard afkomstig uit de koker van de ITU (International Telecommunication Union), was de belangrijkste technologie die IP telefonie mogelijk maakte. Omdat H323 niet voorzag in een standaard manier om alle mogelijkheden die we kennen van de klassieke PABX te realiseren, werden allerlei ‘gepatendeerde’ uitbreidingen bedacht. De technologie was veranderd, maar de mogelijkheden niet, en de gebruiker was nog steeds snel aan een bepaalde leverancier gebonden.

SIP (Session Initiation Protocol), met zijn oorsprong in web technologie, is niet bedoeld om H323 te vervangen, maar om nieuwe communicatiediensten mogelijk te maken, die naadloos integreren in de dagelijkse werkomgeving van de gebruiker. Het succes van SIP hangt vooral af van het gemak waarmee de aanbieders diensten kunnen uitrollen, en de gebruikers deze kunnen adopteren.

In het verleden werd CTI (Computer Telecommunicatie Integratie) voornamelijk toegepast in call centre applicaties. Door de hoge kosten van de noodzakelijke aanpassingen aan de gebruikerssituatie en het integreren van deze applicaties was toepassing alleen bij projecten haalbaar waarbij zeer grote besparingen konden worden gerealiseerd. Bij SIP zijn de diensten geïntegreerd in web applicaties, en kunnen veel meer mogelijkheden worden verwezenlijkt zonder de tussenkomst van CTI experts.